Het is moederdag dus ik dacht kom ik zet er eens wat koeien op

Ja, want koeien zijn lieve beesten, ze geven melk en het is rustgevend om naar ze te kijken.

Dus hopla eruit, en daar was de eerste al, trots en bedachtzaam. Dat het moederdag was kon haar niets schelen.

Met haar medekoeien was het al niet anders. Ze keken me aan met een blik van wat kom jij doen, wat is er aan de hand? Ja, niks dus, wist ik veel dat moederdag niet voor iedereen een feestdag was. Eentje keek me zelfs wantrouwend aan. Dacht ze soms dat ik haar kwam melken?  Zonder krukje dan zeker!

Maar toen gebeurde er iets behoorlijks unieks. Voorzover ik weet nog nooit gefotografeerd. Koe likt knie!

Deze foto is genomen net na het likken. Ervoor zag ik het niet aankomen, en tijdens het likken was ik overmand door emoties en zat ik ook nog scherp te stellen. Als je dat allemaal tegelijk moet doen, dan gaat het mis.

Ik wist dat het niet beter meer kon worden, mijn moederdag, en ging op huis aan. En ik maakte dit zelfportret. Omdat ik gelukkig was.

Disclaimer: ik heb niet zoveel verstand van koeien, het kunnen dus ook stieren geweest zijn.

(update: op verzoek van de moeder van de koe die boven dit bericht prijkt plaats ik hieronder de volledige foto van haar kind, toegegeven ze (m/v) mag er zijn)

Kijk eens omhoog

Vliegen wil ik later

hoog in de lucht

maar ook weer naar benee

dat ik alles op de wereld kan bekijken

en wat te drinken neem ik mee.

Als ik dan boven ons huisje vlieg

dan zal ik roepen: papa, mama

kijk eens gauw omhoog.

Zie ik dan hun hoofden draaien

dan zeg ik lekker

keutel in je oog!

Geschreven voor Barbara Jansma’s serie “Beppe Maaike’s ondraaglijke vertellingen, De Vliegenier”. Het eindresultaat staat hier: Blogger’s Delight.

Weekly Photo Challenge: unfocused (3) Bull Flash

Photo © Apiedapie 2011

Such a joy publishing unsharp photos … thanks to wordpress photo challenge …. this is a rodeo in Vermont. Yes, this is a bull, it really is!

More unsharp photos here (cougar) and here (Amsterdam Avenue).

Weekly Photo Challenge: unfocused (2) Amsterdam Avenue

Photo © Apiedapie 2011
Another unfocused photo  here (mountain lion) and here (raging bull).
Unfocused photos from others here.

Weekly Photo Challenge: unfocused (1) Life Sentence

Photo © Apiedapie 2011
Photo © Apiedapie 2011 Maine Wildlife Park, Gray, ME, USA
Even geherpubliceerd vanwege een wordpressactie. Oorspronkelijk geplaatst op 1 april 2012 met als titel “Levenslang”.
Hier staat er nog eentje (Amsterdam Avenue) and here another one (bull flash).
Wat andere vage plaatjes van over de hele wereld:

Te koop: nieuwe rollator, nooit gebruikt

Zes-woordenverhaal gemaakt voor Joke, thema: afscheid. En met een knipoog naar Ernest Hemingway.

Wat mijn buurman vanochtend tegen een vrouw zei

Mijn buurman vertelde dat hij vanochtend met zijn honden ging wandelen. Een wat oudere vrouw kwam hem tegemoet. Ze riep vanuit de verte: “Kunt u die honden aanlijnen alsjeblieft?”.

“Nee!”, riep de buurman, “dat hoeft niet, ze doen niets!”

“Jawel” riep de vrouw, “Ze snuffelen onder mijn rok!”

“Tja”, riep mijn buurman, “dan ruikt u daar misschien niet zo fris!”

“Nee! Dat heb je echt gezegd???” riep ik uit.

“Echt waar”, zei hij.

En hij liep verder. Met zijn honden.

Dat is mijn buurman.

Rietje 80, wat een feest! Not.

“Johan 80”. Dat was de titel van het grote feest voor mijn vader, vijf jaar terug. Zaaltje. Slingers. Koffie met gebak. Lopend buffet. Bier en jenever. Het feestvarken op een versierde stoel met ballonnen. Gedichten. En een powerpoint met foto’s uit de oude doos.

Vandaag was het tijd voor een “Rietje 80”. Mijn moeder.  Vijf jaar jonger. De intellectuele kant van het paar. Had graag doorgeleerd, maar in haar tijd deden meisjes dat niet. In plaats daarvan schrobben, poetsen, kinderen baren (waaronder mij, dus het had erger gekund) en boterhammen smeren.

Een VOS-cursus (“Vrouwen Oriënteren zich op de Samenleving”) maakte haar tot een laat-feministe, toen wij, kinderen, allang in de tienerleeftijd en op uitvliegen stonden. Mijn ouders scheidden. En mijn moeder ging reizen en spannende dingen doen, zoals in een woonwagen leven en schilderen.

Vanavond zouden we ergens in een feestzaaltje “Rietje 80” hebben gevierd. Een bruisend feest. Met een buffet. Maar Rietje is niet meer. Ze is meer dan tien jaar terug overleden.

Moedertje, van harte, en op naar de volgende tachtig!

Dit waren wat foto’s voor de powerpoint geweest:

En dit was je stoel geweest … inderdaad … wees maar blij! 😉

(c) Apiedapie, ballonnen, 2007

Zie ook het versje van twee jaar terug op drasties.

Over lijden

Vandaag had mijn moeder verjaard
als ze nog in leven was.
Mijn lieve moeke was jarig geweest
als ze niet allang dood was.

Op het laatst had ze alleen nog maar pijn
het sterven was voor haar in feite ‘fijn’.
En wat ze schreef op het laatst?
“Nu weet ik wat ‘over lijden’ betekent.”

Dat was mijn moeder.

Header image: (c) Apiedapie, Lopend buffet, 2007

Ik hou nog niet van golfen

Buiten onder het balkon van mijn hotel stopt een autootje. Een oude van dagen zwaait zijn benen half uit de auto en doet zijn golfschoentjes aan. Met een kam in de hand loop hij naar de koplamp, verstelt daar iets, of zag hij een vliegenpoepje, en kamt zorgvuldig zijn haar.

Dan groet hij een andere oude van dagen die met een al even klein autootje en een al even zo geringe snelheid zojuist heeft ingeparkeerd. Vlak naast de zijne, hoewel het parkeerterrein groot en leeg is. Vrienden. Ze gaan golfen.

Maandagochtend. De rest van Nederland werkt. En ik kijk naar ouden van dagen. Over twintig jaar mijn beurt? Ik hou nog niet van golfen.

Uit: Ochtendschimmen, verzameld werk,© 2012 Apiedapie