
Ik leg mijn hoofdje neer
mijn lokken doen mij zeer
mijn ogen luiken neer
ademen gaat niet meer.
Nou, lekker hoor, wat een pret op het blog. En dit droeve vers van Klare taal was nog lang niet alles. Plopje – ja hij weer – plaatste een stuk of twintig grafschriften, verspreid over de site.
Zoals deze:
Hier ligt ons Plopje dood te lijken
nog doder dan een steen
en liever geen geween
want dan begint hij weer te zeiken Lees verder “Al dat zand, hoeveel zou het wegen? (108)”





Nou moe, dan wens je je hindoe- en niet-hindoelezers een vrolijke happy diwali toe, vorige week op 11 november, wat tevens de start van de carnavalsgekte was … en dan zeg je er guitig bij “Moge het licht het van het duister winnen. Wordt weleens tijd ook zeg!” en dan spat dat twee dagen later op vrijdag de dertiende helegaar maar dan ook helegaar uitelkaar. Door toedoen van een dozijn of wat gewetenloze volkomen van God en alles los zijnde griezels die met
“Het intro wordt weer eens gebruikt om DSR af te zeiken (…) Ho-ho, leg liever je ouwemoer het zwijgen op (…) Wat was er mis met haatbraaksel? ‘t Is toch de waarheid, ja of nee? (…) Suck it up en leer ervan (…) Jij meet voortdurend met twee maten, soms zelfs met drie. Dat maakt toch deel uit van je personage? (…) Wie zaait, die oogst, maar kennelijk is dat tegen mijnheers superijdele beentje. Jammer joh. -milde glimlachicoon- (…) Het echte wegpesten/jagen is het domein van de blogbaas (…) Het proberen weg te zetten van reageerders waar je het niet mee eens bent door ze te betichten van alcoholisme, psychische problemen en niet-normaal zijn in het algemeen behoort standaard tot APD’s toolbox (…)”


