Tag: weekoverzicht

Verzet tegen uitwassen noodzakelijk (148)

Er was vorige week – en da’s toch een zeldzaamheid – geen enkel ikje dat het vermelden waard was. Geen. Enkel. In ieder geval niet dat van Wilco van der Maas, die bij de voordeur van zijn basisschool ’s ochtends zijn leerlingen staat te begroeten, omdat hij anders helemaal niks zou uitvoeren zo’n dag.

Niet dat van Margreet van Schie over Trump en een volledig ontdooide sloot.

Zeker niet dat van Charlotte Staats met haar belegen woordgrapje over “de wortels van de klassieke beschaving”. Jullie raden het al, haar zoon dacht zogenaamd dat dit groenten waren.

Pawi: “Wat ontzettend geinig om je kind voor gek te zetten, net op die zeer gevoelige leeftijd van de brugklasser (….) Als die knul niet voor zijn achttiende het huis uit is, eet ik mijn hoed op.”

En al helemaal niet dat nog belegener woordgrapje van Geert van Rijt over geld op de bank zetten … Ja hoor, je verzint het niet, hij dus wel, zijn zoon zet zijn spaarpot op de bank en “gaat er hoopvol voor staan wachten”. Opnieuw maakte Pawi het adequaat af: “Zou Sem de hagelslag en pindakaas hebben gehaald als het lesje over beleggen was gegaan?” Lees verder “Verzet tegen uitwassen noodzakelijk (148)”

Hoe durft een mens vandaag de dag nog kinderen te krijgen (146)

Het dochtertje van Dasha van Amsterdam dat Russische hacks met een Russische heks verwisselt en een spin die met Rutger-Jan Zwijnenburg worstelt en niet meer boven komt. Dat waren de beste ikjes van vorige week, ik bedoel maar. Hebben we het niet meer over.

Om onduidelijke redenen werd er hier op de site reclame gemaakt voor een jetpack. Door wie? Door onze schrijfster in ruste, Luvienna. Het plaatje inspireerde lezers en lezeressen tot fantasieën waarin ik bijvoorbeeld zou landen op de luchtbrug van de Sint Jan te Den Bosch “en dan met de lift of trappen afdalen naar de Parade” (Klare Taal). Ideaal om even langs te gaan bij vrienden of familie, volgens Pawi: “Hoi, hier ben ik dan! Godsamme, jou hadden we hier helemaaaal niet verwacht!”

Wat zeg ik? Het was een echte rotweek!

Het was kortom een wat vervelend weekje. Wat zeg ik? Het was een echte rotweek! We zagen een wereld die langzaamaan van al haar idolen, hoop, onschuld en plezier werd beroofd. Hopla, daar ging Adèle Bloemendaal, poink, daar bezweek Jan Kruis, de tekenaar van Jan, Jans en de kinderen. En tjak, Karen de Bok, hoofdredacteur van de VPRO blies haar laatste adem uit. Lees verder “Hoe durft een mens vandaag de dag nog kinderen te krijgen (146)”

Baren met Van der Gijp op het nachtkastje (144)

Het is best wel een tijd geleden dat ik een weekintro schreef. Maar hier komt een verse. We pakken de ikjes, nieuwe verhalen, en reacties van rond de Kerst, Oud&Nieuw en de eerste dagen van januari gewoon in ene keer mee. Dat er dus niks verloren is gegaan.

Roatan foto ikje mopperkont
Als de wifi maar goed is. Photo: Theodore Scott, Roatan, Honduras, Half Moon Bay (CC BY 2.0)

Onze freelancer Mopper- mazzel en/of bofkont is inmiddels aangekomen in zijn winterverblijf op het schone Hondurese eiland Roatan en hij zal daar deo volente tot 6 februari verblijven. Gelukkig hebben ze daar inmiddels ook internet. Hij meldde vanaf deze buitenissige locatie wetenswaardigheden zoals het gebruik om met verjaardagen een “piñata” aan gort te slaan.

“Het slaan op de pinata maakt pure agressie in de kinderen vrij tot groot vermaak van de omringende volwassenen en daarna vreten de kinderen zich te barste aan alle lollies en andere suikerwaren”. 

Hij schreef ook over de vuilophaling: “De vuilnismannen op Roatan hadden zich de hele Kerstweek al niet laten zien en het vuil had zich opgehoopt rond de vuilnisbak, maar ineens verscheen daar gisteren toch een vrachtwagen met open hoge laadbak en vier mannen, die kennelijk voor dat ondankbare en smerige werk hadden gekozen. Twee mannen op de straat die de tot aan de rand gevulde plastic containers met grote krachtinspanning omhoog tillen, terwijl de andere mannen op het vuil in de laadbak de container aanpakken, uitstorten en beginnen te sorteren op bierblikjes en andere recycable goederen (…) Ze zouden eens moeten zien hoe de containers in Breda worden geledigd met een state-of-the-art vuilniswagen met alle denkbare technologie en hydroliek, wat zouden ze jaloers zijn.” Lees verder “Baren met Van der Gijp op het nachtkastje (144)”

Dikke poemel met vetreserves (143)

Het Groot Dictee van allerlei talen, waaronder het Nederlands, hield dit weekend weer velen van de straat. Waaronder mij en mijn vriendin. Ik had 21 fouten, en zij 29, maar dat kwam omdat ze haar leesbril niet op had. “Kladderadatsch” had ik als een van de weinige deelnemers goed. Da’s een troost waar ik een jaar op ga teren.

161219dicteePawi had er 15 fout, met of zonder bril zullen we misschien nooit weten, maar knap is het. Klare taal zou weleens de wijste van ons allemaal geweest kunnen zijn: “Het lijkt mij meer een dictee van de vertaling van de Nederlandse taal naar Latijn, Grieks, Engels, Frans en enkele mij onbekende exotische talen. Dat Qaly deed voor mij de deur dicht, toen ben ik echt gestopt.”

Toen ik deze klacht via Twitter aan de projectleider mededeelde kwam er een kluitje-in-het-riet-antwoord: dat die vernederlandste en buitenlandse woorden wel allemaal in de Grote Van Dale stonden. Duh, er staan ook een heleboel cijfertjes in het telefoonboek, toch doen de makers van de examens wiskunde VWO 6 een stuk meer hun best om iets boeiends te brouwen.

 

Lees verder “Dikke poemel met vetreserves (143)”

Netjes vloeken en normaal doen (142)

Of men ook netjes kan vloeken, dat was het onderwerp van de dag. Welke dag? Een dag ergens in het verre verleden, toen Joop Braakhekke nog leefde en een heleboel andere mensen ook. Een van die dagen die doorgaans volgen op een weekoverzicht. In dit geval op dat van een paar weken geleden.

Bidden ook ...
Bidden ook …

Grof vloeken, da’s niet moeilijk. We zien het elke dag. Vul nu zelf in waar jij het elke dag ziet. Maar netjes vloeken, da’s lastiger. Het vereist creativiteit en taalgevoel. Een oom van me placht bijvoorbeeld hartgrondig “fietsenrek” te zeggen terwijl hij eigenlijk “viezerik” bedoelde. Dat laatste mocht hij van zijn moeder, mijn oma, niet zeggen.

Berties moeder was zo vreselijk netjes dat ze het over een “gemoed” (borsten) had, “camisole” (hemd) en “poepje” (wind). De schoonmoeder van Luvienna had het over de “voorbibs”. Bertie zou daar allang blij mee geweest zijn, bij haar thuis heette het betreffende lichaamsdeel gewoon niks.

Lees verder “Netjes vloeken en normaal doen (142)”

Populisten aller landen, jullie horen nog van ons (140)

161114trumpGoed, eerst maar even Trump en Zwarte Piet. Nevenstaande foto maakte ik vorige week woensdagmorgen om een uur of negen van mijn TV-scherm, ergens in een hotelkamer in het buitenland. Ik had urenlang verdoofd naar die TV liggen kijken, tot het licht werd, tot de auto’s weer gingen rijden. Ik dacht dat ik in een parallelle wereld was terechtgekomen en ik wilde voor later vastleggen wat ik op dat moment zag: Donald Trump, een xenofobe, leugenachtige zakenman, die vrouwen in het kruis grijpt en daar trots op is, was zojuist tot machtigste man van de planeet gekozen. Kon niet echt gebeurd zijn. Zoals we nu weten kon dat wel en het was nog democratisch ook. Live with it, zeg ik nu. ’t Is democratie. De Amerikanen hebben de leider gekregen die ze verdienen. En misschien valt het mee. Lees verder “Populisten aller landen, jullie horen nog van ons (140)”

Killerheks op bezemsteel (139)

Brigitte Stal schreef vorige week in de NRC over haar mega-avontuur, waarin zij in Turijn in de nok van het Filmmuseum “een klein zwart silhouet” zag fladderen en zich toen bedacht “Batman has returned”. Ja, dat kun je zo hebben. Ad Hok bedacht een variant: “Plotseling valt mijn oog op iets bewegends aan de muur. Het is een spin die zich blijkbaar thuis voelt tussen de filmsterren: Spiderman has returned.” En na niet eens zo lang nadenken toverde hij nog een betere uit zijn hoed: “Ik heb het idee dat er iets beweegt, maar ik zie niets: The Invisible Man has returned.” Dan wil je toch niet achterblijven? Het leek Twitter wel hier op het blog. “Plotseling valt mijn oog op iets bewegends in de koepel. Het is een killerheks op een bezemsteel.” En zo komen we met z’n allen ons leven wel door.

Vroeger kwam je op ideeën als je even niets te doen had. Deed je uitvindingen als je je verveelde. Nu maak je anderen – die je in feite niet eens kent – aan het lachen. Een serie waargebeurde horrorverhalen werd door Ilona opgedist, achtereenvolgens over een zwerm zwarte vliegen onder de luxaflex, een vlieg die zich brandde aan een halogeenspotje in het plafond van de badkamer, en een grote, dikke, zwarte (waarom moet de kleur er nu weer bij?) spin in de gootsteen.

Het deed mij terugverlangen naar de dagen van weleer, toen bijvoorbeeld Luvienna nog een legendarisch ikje geplaatst zag over de dood van een vlieg in de gootsteen. Binnenkort gaan we lekker al die goeie gouwe ikjes herplaatsen en de eer geven die ze en vooral die hun schrijvers (m/v) toekomt.

Lees verder “Killerheks op bezemsteel (139)”

Hoop loert altijd (138)

De overname van dit blog door ondergetekende is alweer een week oud en eigenlijk lijkt het alsof het nooit anders is geweest. We missen het ouwe blog al niet meer, sterker nog, hoe was dat dan? Hoe zag dat eruit? Wat stond daar op? We weten het niet meer. Da’s het geheim van evolutie in plaats van revolutie. Pawi reageerde goedkeurend met “vernieuwen in kleine stapjes werkt het best, zo blijkt ook hier maar weer” en stelde en passant “indeklapsigaar.com” als nieuwe naam van de site voor. Die gaat het niet worden, denken we.

161024klapsigaar
Jan Willemsen, klapsigaar voor Kapitein Jan Sanders 1991 nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Sanders_(tekenaar)

Mopperkont beloofde “zijn hoed op te vreten” en Bertie viel hem bij. Waarom? Ze zagen stijlovereenkomsten tussen de vorige en huidige blogbeheerder. Mag. Kan. Plopje draafde na heel lang weggeweest te zijn weer eens op en maakte “excuus voor mijn lange afwezigheid, beidewee. Een al te saai verhaal.” Dat verhaal kwam niet, maar het gehoopte verse grafgedicht bleef ook uit. We blijven hopen, want, zo weten we, hoop loert altijd. Lees verder “Hoop loert altijd (138)”

Dit blog is overgenomen door mij (137)

Bas_van_Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Da’s best wel even nieuws. Dit blog is zojuist – gisteren om precies te zijn – vriendschappelijk overgenomen door mij, Bas van Vuren dus. Apiedapie blijft op de achtergrond betrokken, hij blijft inspireren, het blog technisch beheren en de emails sorteren. Ergens hadden we het misschien kunnen weten. Sinds 26 september zijn de intro’s immers opgeschort geweest “vanwege grote drukte” van de voormalige blogbaas. Jaja … In plaats van deze immens populaire weekaftrappen plaatste onze vriend tot drie keer toe oude kwaliteitsikjes van vroeger. Afkomstig van ene Bas van Vuren. Jaja … Van het een kwam het ander en gisteren, 16 oktober, kondigde de laatstgenoemde (ik dus) aan dat hij de hele zaak had overgenomen. Nou, en dit intro is mijn eerste proeve van bekwaamheid. Ik ben keibenieuwd naar wat jullie er van vinden.

Lees verder “Dit blog is overgenomen door mij (137)”

Weer een 9/11 overleefd (135)

“Tot nu gaat het goed, maar misschien slapen ze nog. Of kunnen ze hun gordeltje, koffertje, gasflesje of wat voor moois ze ook maar bedacht hebben niet vinden en lopen ze nu met een droge mond door hun huis te mopperen.” Dit schreef ik gisteren, op de vroege zondagmorgen. Ik ben altijd weer blij als we weer een 9/11 overleven. Dit was de vijftiende verjaardag. Ik bedoel maar. Op naar de volgende *knock on wood icoontje* Wij kunnen hier voorlopig de ikjes uit de NRC blijven bespreken en nog heel veel meer. Mooi toch?

Lees verder “Weer een 9/11 overleefd (135)”