Ik zou willen dat ik In Tears of Grief zou kunnen spelen (49)

EricGarnerVorige week werd de blogpret overschaduwd door de afschuwelijke beelden uit New York, waarin een gekleurde burger, Eric Garner, wordt vermoord door een politie-agent. Op klaarlichte dag, geholpen door zijn collega’s. Alles haarfijn in beeld gebracht – met geluid – door voorbijgangers. #Icantbreath was trending topic op Twitter, naar de laatste woorden van de onfortuinlijke astmatische man, die nog in de ambulance op weg naar het ziekenhuis overleed. De dader ging vrijuit. Want blanke politieman in de Verenigde Staten.

En de wereld draaide gewoon door. Hier werden ikjes besproken, hier werd verder geschreven aan een feuilleton (Ik ben geboren met een burnout), een ander feuilleton (Appie en de Hoefbekapper) werd weergaloos afgerond, de Verkiezing van de Reageerder van het Jaar tijdelijk stopgezet, en een Sinterklaasgebbetje geplaatst.

Lees verder “Ik zou willen dat ik In Tears of Grief zou kunnen spelen (49)”

DSR gaat een ikje insturen (48)

bierdrinker

Als het meezit gaat DSR binnenkort een ikje insturen, zo verklapte het internetfenomeen. Het zal gaan “over een eenvoudig voorval, met diverse haken en ogen (kinderen, zelf slechts de rol van chroniqueur – plaatsing gegarandeerd zou je denken). Maar wat is het moeilijk om soepele overgangen te maken.”

En zo is het. Maar blijkens zijn literaire debuutwerken Het Geloof van De Schrijvende Rechter (inmiddels al negen kloeke Boeken) en de spinoff “Appie en de Hoefbekapper” heeft DSR helegaar geen moeite met overgangen. Niet met spannend schrijven. Niet met milde humor en niet met prachtige soms beklemmende sfeertekeningen. Het is inderdaad een Schrijvende Rechter, wie had dat gedacht? Oh. Nou ja. Ik dus niet.

Het hele ikjesgebeuren dreigde naar de achtergrond te verdwijnen. Het ikje van DSR – publicatiedatum onbekend – zal het tij keren. Zoals bekend zijn ikjes lezersanekdotes op de achterpagina en website van de NRC. De reacties staan hier, aangeleverd door de apiedapie community van ex-NRC-reactanten, ex-Volkskrantbloggers en ex weten wij veels. Door middel van dit intro starten we vandaag de nieuwe ikjesweek en kijken terug naar hoe het vorige week was.

Lees verder “DSR gaat een ikje insturen (48)”

En web paard weken daarna binnenland (47)

minnie elias

Neem nou zo’n ikje van Minnie Elias over de AOW. Dat betekent “Altijd OnderWeg“. Hahaha, kietel eens onder mijn arm, zei mijn vader vroeger. Ikjes waren ooit als anekdotes bedoeld, meegemaakt en puntig opgeschreven door lezers van de NRC. Het ikjesgebeuren was toendertijd een novum, vanwege (a) de interactiviteit van krant en lezer (niet slechts de journalist schrijft en de lezer leest, maar ook eens omgedraaid, nu normaal) en (b) de kortheid (men dacht destijds dat een column kort was, nou, dat waren streekromans vergeleken met het ikje).

Lees verder “En web paard weken daarna binnenland (47)”

De ikjes verdwijnen langzaam maar zeker uit de aandacht van het Apiesvolk (46)

Het zal je lot maar zijn. Je bent net wakker, staat met een recept van dokter Post in de apotheek te babbelen over je eigen risico. Je hebt een krant in de tas waarin op de achterpagina een oud mopje over genitaliën staat. Buiten wandelt een dementerend dametje voorbij die een wolf nadoet. Dan weet je: je bent weer in NRC Ikjesland. Vroeger een geliefde bestemming waar je terecht kon voor inspirerende conversaties, nu heerst er de stilte van een leegstaand industrieterrein en een woonwijk in verval.

Lees verder “De ikjes verdwijnen langzaam maar zeker uit de aandacht van het Apiesvolk (46)”

Leve de inzenders van terzake kundige reacties op de ikjes (45)

PageIkjes zijn anekdotes die worden aangeleverd door lezers van de NRC.  Ze verschijnen op de achterpagina van de papieren krant (waarmee je ook heel goed je achterste kunt afvegen, de zwarte strepen kunnen vervolgens het best met Page vochtig toiletpapier worden verwijderd) en op de website. Reacties op de ikjes worden niet door de NRC gepubliceerd. Die komen dus hier te staan, aangeleverd door de apiedapie community, en ook een paar bij de buren, waar een halve man en paardenkop het nog altijd volhoudt. Hulde!

Lees verder “Leve de inzenders van terzake kundige reacties op de ikjes (45)”

Zijn legacysystemen de oorzaak van de nakende ondergang van ikjes? (44)

Ijsbeer in Wenen knagend aan pompoen ter ere van HalloweenLegacysystemen zijn oude informatiesystemen voor cruciale businessprocessen uit de begintijd van de digitalisering, waarvan alleen een inmiddels reeds lang gepensioneerde ex-systeembeheerder ongeveer weet hoe het zo’n beetje in elkaar zit. Nu blijft iedereen er maar vanaf, want niemand weet wat er gebeurt als je ergens aan een draadje trekt.

Lees verder “Zijn legacysystemen de oorzaak van de nakende ondergang van ikjes? (44)”

Zet de brandslang maar op die ikjes (43)

gewoon een prettig plaatjeEr zijn best weleens ikjes die wat minder zijn. Kan. Mag. Maar wat Karel Kahlmann, Stefan Vollering,  Antje Goederee, Maurice van Warven, Merel Nieuwenhuis en Janine Alberts vorige week aanleverden was pure pure pure bagger.  Stuk voor stuk moppen met een baard van vele vele vele meters lang. *Bareuh icoontje* (driewerf).

Lees verder “Zet de brandslang maar op die ikjes (43)”

Ik zie de ikjes door het afvoerputje stromen (42)

afvoerputjeEen ikje over twee gestolen wielen. Een ikje over een advocatentiepmiep met een indianenpak. Eentje over een zoon die voor 5 euro met zijn mama danst. Een ikje over een corpsbal die een vuurtje vraagt aan een Marokkaan. En een ikje over het cadeautje van een vrouw voor haar bijna gepensioneerde echtgenoot: hij mag voortaan de vaatwasser inruimen. Waar gaat het tegenwoordig nog over in Nederland? Is het dan een wonder dat de kwaliteit van de reacties die van de ikjes zelve inmiddels verre overstijgt? Ook vorige week weer, kijk zelf maar. Of blijf hier voor de highlights.

Lees verder “Ik zie de ikjes door het afvoerputje stromen (42)”

Wat is DSR toch weer een zuurtje (41)

matrozen

Het beoordelen van ikjes is geen sinecure. En soms moet je ook nog medereageerders van je afslaan. De Schrijvende Rechter (DSR) staat vaak in de vuurlinie. “Wat is DSR toch weer een zuurtje“, verzuchtte ene Eliezer, die dit toelichtte met “een zuurtje is iemand die zuur doet, chagrijnig reageert, de zon niet kan zien schijnen.” DSR reageerde geïrriteerd: “En nou wil de Zeloot kennelijk weer op DSR sabbelen of zo?” Het is maar hoe je dingen opvat. Maar jongens, jongens, wat was het weer niks vorige week. Het ene ikje was nog suffer dan het andere.

Lees verder “Wat is DSR toch weer een zuurtje (41)”

Welkom in café Apiedapie: hoop, geloof en liefde met iets te drinken erbij (40)

Kloos

Een kok met geitenkaas. Een non met schaamluis. Een heer met gebroken dromen. Een rechter met zwarte kousen. Een schrijver met dorst. Dat zijn de stamgasten van café Apiedapie, waar je hoop, geloof en liefde vindt met iets te drinken erbij. En ikjes natuurlijk.

Ikjes zijn anekdotes die worden aangeleverd door lezers van de NRC. Het ikje verschijnt dagelijks in de krant en hieronder in het reactieveld. Vervolgens gaan de reageerders daar commentaar op geven en vertellen over hun eigen leven. Door middel van dit intro starten we de nieuwe ikjesweek en kijken terug naar hoe het vorige week was.

Lees verder “Welkom in café Apiedapie: hoop, geloof en liefde met iets te drinken erbij (40)”