Leuke slaapkamerspelletjes (285)

Over ikjes en vers bier

Het breaking news was vorige week alweer van Pawi afkomstig. Ze vertrekken niet naar Frankrijk, maar blijven lekker in Nederland en wel in Drenthe of all places. “De chaperon en ik vinden het gebied waar we nu wonen mooier, en fietsen is op de Hondsrug veiliger dan op die Franse 80 km/u landweggetjes” verklaarde zij desgevraagd.

Photo: Martijn Russchen 2010, Fietsen op de Hondsrug, CC BY 2.0

De reacties van haar trouwe lezersschaar waren zonder uitzondering lovend en opgelucht. “Drenthe is mooi, warm en kalm,” zei Bertie bijvoorbeeld. “Drenthe stond hoog aangeschreven bij de familie en later ook bij ons toen we de fiets ontdekten. Meestal zaten we in de omgeving van Roden. De taal, tja, ik kon de mensen na jaren nog steeds niet verstaan. Maar we vergaven hen omdat speciaal voor ons de obers een paar woordjes Nederlands spraken. Bij het afrekenen.”

We zien allemaal reikhalzend uit naar de eerste fanclubdag bij Pawi. Er waren voor haar droomhuis maar liefst 28 belangstellenden en ze kregen het pas na een wekenlange ballotage toegewezen. Dus dan weet je het wel. Paleisje. Goed, dus Pawi behouden voor Nederland, wie volgt? Dat buitenland, op den duur gaat het vervelen hoor en dan wil je toch gewoon lekker langs je eigen boerenslootje wandelen, niet dan? Stay tuned voor nog meer breaking news. Ooit.

Lees verder “Leuke slaapkamerspelletjes (285)”

De tong is een onmisbaar lichaamsonderdeel (284)

Over ikjes, tongen en ringen

Pawi heeft talloze dozen op de deel, of dele zoals ze in Drenthe zeggen. Waarom? Omdat ze gaat verhuizen. Naar Frankrijk. Met een coronavertraging van een maand of wat. En die talloze dozen dus. We wensen haar een goede reis, aankomst en verblijf en onszelf veel mooie verhalen. Want schrijven kan ze. Vooral in couleur locale is ze keisterk.

“Ik Vertrek”, zei ze, “we hadden er zomaar aan mee kunnen doen. Alleen de voorwaarden : geen budget, niet de taal spreken en geen plan van aanpak, toen vielen we af. Eerlijk gezegd zijn we beter in Frans dan in Drents. Niet verder vertellen!”

En nu doen we het toch. En nog in het begin van dit intro ook. Dat wordt het meest gelezen, samen met het allerlaatste stukje (helemaal naar beneden scrollen), waarin ik opzienbarende gebeurtenissen uit mijn offline leven deel en de header image van de week uitleg.

Lees verder “De tong is een onmisbaar lichaamsonderdeel (284)”

Een roodgebloosde slagersjongen (283)

Over ikjes, de sportschool aan huis en die slagersjongen ja

De reacties op de ikjes zijn meestal amusanter dan de ikjes zelf, stelde Bertie vast. Dat is al jaren zo, al vanaf de allereerste jaren op de NRC, toen je daar nog als lezer mocht reageren. Dat was de begintijd van de interactieve media, de opzienbarende live dialoog met de Meneer van de Krant. Man man, wat vernieuwend was dat.

Maar dat is nu anders. Het faciliteren van reacties op de ikjes werd een paar jaar geleden ineens overgelaten aan de liefhebber. Er waren teveel reacties. Het was teveel werk. En vanwege de anonimiteit was de kwaliteit en de toon soms beschamend, zeker om ze op de site van een echte krant te hebben.

En nu zijn de trollen van het eerste uur, die het toen vooral deden vanwege de kick van het zichzelf terugzien op het internet, naar elders verkast. Als iets overal kan en als het niet echt meer opzien baart, dan hoeft het voor dat soort anoniempjes niet meer. Dus is het aantal reacties internetwijd schrikbarend teruggelopen. Dat is niet anders. Ook alhier.

Photo by Pixabay on Pexels.com

De onzindelijke taal die vroeger in alle anomiteit vooral ’s nachts werd geplaatst door lieden zoals Trolley, die hoor je nu gewoon terug op de reguliere televisie, in straatinterviews, op buurtapps, en jawel, op Twitter en aanverwante sociale media waar je je niet eerst door hele verhalen en hele intro’s hoeft door te worstelen om je ei kwijt te kunnen. Het is me wat allemaal.

Kunnen we dan nu eindelijk beginnen met het overzicht van de ikjes en reacties van de vorige week? Kunnen we dan nu eindelijk de nieuwe week aftrappen? Zekers, tot uw dienst, hoor, uw ikjesslaafje schrijft het wel weer braaf allemaal op.

Lees verder “Een roodgebloosde slagersjongen (283)”

Pak Brinta gaat viral (282)

Over ikjes, damesbladen en Brinta dus

De corona houdt ons nog altijd bezig. Het einde is nog lang niet in zicht. Wen er maar aan. En in een (zegge 1) moeite door dan ook maar aan de corona-ikjes. Zoals die van Herman van Muyden die een serveerster opvoerde die een lieveheersbeestje van zijn bord sla rochelde. “Smakelijk eten, op hoop van zegen”, constateerde Herman monter.

Het bijpassende versje met een prachtig plaatje van een copulerend lieveherenbeeststelletje van natuurfotograaf Ramirezi werd vervolgens veelvuldig aangeklikt.

Ramirezi gluurt! Bron: https://ramireziblog.wordpress.com/tag/lieveheersbeestje/

Zo’n blog maak je voor de eeuwigheid. Vroeger wel, maar nu niet meer, was ik altijd erg verbaasd als er weer eens een run op een artikel van vijf, zes, zeven jaar geleden in de bezoekersstatistieken waar te nemen was.

Deze over het honden en katten eten in Zwitserland en Italië was ook weer eens hot van de week. Het verhaal werd nog vaker gelezen dan het actuele intro. Waarom? Iemand had het erover op zijn Facebook en die iemand was een influencer of super spreader zoals dat tegenwoordig heet. Mag. Kan. Ik heb het ook toen allemaal met liefde geschreven en met zorg geïllustreerd en opgemaakt.

Lees verder “Pak Brinta gaat viral (282)”

Uit betrouwbare wappiebron (281)

Over ikjes, bijzondere namen en bier met een kleurtje

Ook vorige week kwam de staatsgreep niet. Hoewel velen hun best deden. Standbeeldomtrekkers. Boeren. “Covid/5G/gele-hestjesgekkies” (bron: DSR). De heren van DENK. Wilders, Baudet, Duk & Roos. En noem maar op. Ook bij de bewonersvereniging van Joke bleef het rustig. Maar schijn bedriegt.

“Ik zat te wachten op de covid-19 staatsgreep” onthulde ze exclusief voor deze site, “en die ging niet door, dat wil zeggen; er schijnt een geheime datum te zijn die ze aan niemand vertellen (heb ik uit betrouwbare wappiebron) om te voorkomen dat die greep dan verboden wordt. Maar de bewonersvereniging zit er ook aan te komen, denk ik. Het is een hete zomer!”

Lees verder “Uit betrouwbare wappiebron (281)”

De lachloopplank uitleggen (280)

Ik groet de koeien

We werden best wel een beetje verwend vorige week. Met een enkel ikje dat te pruimen was en met mooie foto’s van hobbelzwanen en drankeenden. Waar ik het over heb? De Bas van Vuren Community die de ikjes uit de NRC besprak en dit zijn de hoogtepunten van vorige week dus, als aftrap voor de nieuwe week.

Een “concentratiekamp”, zo noemde de negenjarige dochter van Doortje Graafmans, behept met ADHD en een goed gevoel voor humor, een mogelijke vakantiebestemming. Maar volgens De Schrijvende Rechter (DSR), Meesterikjesbeoordelaar, duidde het ikje op een “stuitend gebrek aan opvoeding”. Hij zou zich als ouder doodschamen in plaats van de vuile was buiten te hangen. Ad Hok toonde aan dat het ikje niet helemaal origineel was, en deelde daartoe een memegenerator.

Lees verder “De lachloopplank uitleggen (280)”

Onder bruggen en langs sloten (279)

Over ikjes, extreme debatten en exotische dieren

Een wat wrang verhaaltje was het wel, dat ikje van Joep de Graaff, gepensioneerd leraar. Hij ontmoet een oud-leerlinge en zegt vriendelijk “Ik kom jullie overal tegen, jullie zijn allemaal goed terechtgekomen.” Zegt zij: „Ik denk dat u niet komt waar die anderen zijn.” Dikke huivericoon! Begraafplaats? Gevangenis? Afwerkplek ergens langs de snelweg? Tweede Kamer? Pawi dacht aan “onder bruggen en langs sloten (…) Leger des Heils, Voedselbank.” We zullen het nooit weten.

Aan onze meesterbeoordelaar, De Schrijvende Rechter (DSR), was de pointe niet besteed, “aardig” vond hij hem, “blijft omnieus in de lucht hangen”, maar “rolde nou niet echt van de tong c.q. pen”. Hij bedoelde vermoedelijk “omineus”, hetgeen dreigend, onheilspellend, een voorteken inhoudend, betekent. Dat krijg je ervan als je moeilijkere woorden wilt gebruiken dan je machtig bent. Dan schalt het hoongelach. Maar het viel mee, want het was niet zo druk op de site vorige week. Had hij geluk bij!

Lees verder “Onder bruggen en langs sloten (279)”

Heveltje van toen naar nu (278)

Over ikjes, Corona in de stad en het terras van een oude poffertjeskraam

De was vouwen vindt Pawi “een ultieme zen-handeling. Niet nadenken, gewoon doen en voor je het weet is het klaar. Kun je je weer een weekje op de volgende was verheugen.” Dat jullie het weten en misschien is het wel waar ook. Je komt tot diepere inzichten in zo’n coronatijd. Zelf kijk ik anders aan tegen de vaatwasser in- en uitruimen, douchen, stofzuigen, en onderbroeken opvouwen.

Waarom we dit wekelijkse stukje eigenlijk een “intro” noemen, wilde Ad Hok weten. Omdat het de introductie op de nieuwe week is, overtuigde niet iedereen. “Samenvatting” klinkt niet. “Hoogtepunten” klinkt wel maar lokt ander volk.

Het is weer maandag. Zucht

Voor een vorstelijke beloning deden de reageerders hun best om een alternatief te verzinnen. “WVTTK, wat verder ter tafel komt” probeerde Lummel. Met “ONIM: Opening, Notulen, Ingekomen stukken. Mededelingen” zat hij in hetzelfde spoor. Zijn suggesties “Keek op de Week”, “BMDBNO Breek Me De Bek Niet Open” en “Was getekend: Bas van Vuren” vielen om diverse redenen af. “Wat een week was dat” kwam dichter in de buurt, maar bekte dan weer niet lekker genoeg. Ilona deed een paar mooie pogingen: “Nou nou, het was me wat”, en “Nou moe”. Ad Hok stuurde allerlei mooi gevonden varianten op “krenten uit de pap” in. En “Bastract”. Bertie zuchtte “Het is weer maandag. Zucht. “hiwm-z” en won daarmee de hilariteitsprijs. De originaliteitsprijs ging naar Pawi met haar “heveltje”. Uitleg: geen nieuwe week zonder een samenvatting van de recente geschiedenis. Het is een “heveltje van toen naar nu”. Mooi! Maar we zoeken nog even door.

Lees verder “Heveltje van toen naar nu (278)”

Flinke slok uit grote fles (277)

Over ikjes, wolven en tire kickers

Je zal maar in Zuid-Beveland bij een kleine plantenhandelaar tijmplantjes willen kopen. De handelaar laat een klein rotplantje zien. De klant – tevens vrouw van Maarten Kok – vraagt of hij ze niet een beetje groter heeft. Zegt die handelaar: “Mensen laten ze vaak zelf groeien”. Veeg ons op. En mevrouw Kok mag best een beetje assertiever worden. Zelfs het ikje liet ze door haar man schrijven en naar de NRC sturen. Laat staan dat ze die handelaar een schop onder z’n kont gaf.

Hier in Nederland schrijven we tijm zoals het hoort

Of het geen thijm zou moeten zijn in plaats van tijm, zo vroeg ons talenwonder De Schrijvende Rechter (DSR) zich af. Nee DSR! Misschien in Vlaanderen, maar hier in Nederland schrijven we tijm zoals het hoort en zoals elk kind en zelfs elke analfabeet weet zonder h. Tijm dus. Tijm.

Lees verder “Flinke slok uit grote fles (277)”

Halsbandjes met glinstersteentjes (276)

Over ikjes en ijsjes kopen

Wat schiet je er mee op, zo’n beugel, als je de komende tijd toch een mondkapje moet dragen? Dat was de verzuchting van een 14-jarig meisje, opgetekend door Mark Lenssen, gepubliceerd in de NRC en dus voor het nageslacht bewaard tot in den eeuwigheid. Dus meisje Lenssen, als je dit in de toekomst leest: graag gedaan, en het viel dus toch achteraf nog best wel mee toch, die Coronapandemie in 2020? Pfoe hé. Heb je al je tanden nog?

Wat ik geleerd heb vorige week? Dat ik in dit intro niet mijn mening moet geven over iets cultureels, iets van muziek, schilderkunst, cabaret, dingen die uitstijgen boven de smaak van bloemkool of spruitjes. Want dan beledig ik mensen die een andere mening over die dingen hebben. Apart, maar dat leerde ik vorige week. Sommige dingen moet je niet willen begrijpen, maar gewoon accepteren. Ik kan kennelijk met mijn mening anderen “aanvallen”. Mag. Kan. Dan niet. Ik vind alles en iedereen goed. Zelfs die heren van dat studentencabaret.

Lees verder “Halsbandjes met glinstersteentjes (276)”