Evert van Benthem heeft de Elfstedentocht gewonnen. Dertig jaar na zijn overwinning mochten we het eindelijk integraal op de televisie zien, begeleid door de commentaren op twitter, waardoor Nederland net één grote huiskamer was. Koud was het, we hadden kleumende vingertjes, maar het was beregezellig die #elfstedentwittertocht (bron hashtag: Heer Rozenwater). Lees verder “Over de #elfstedentwittertocht, ikjes en bekende mensen (60)”
Heleen van Royen heeft weinig nodig
In de reeks “Apie twittert met beroemde mensen” vandaag aandacht voor Heleen van Royen, schrijfster en selfioniste. Zij plaatste vanmiddag deze tweet:
Apie vond er iets van …. en die reactie voegde Heleen prompt toe aan haar favorieten. Nou moe?
Eerder verschenen in deze reeks:
Komt een man bij de dokter (59)
De hond van een Russische man wordt steeds kaler. Bij de dierenarts oppert de Rus dat het misschien komt door de genetisch gemodificeerde voedingsmiddelen in het Westen, een “lage pH in het bloed”, de “piramidevorm van water onder de microscoop” of homoseksuele vissen. De dierenarts denkt dat het hondje allergisch is voor schoonmaakartikelen. De Rus zegt: “No, I never clean”.
We willen het Leven in een enkele penseelstreek (58)
“Beste reageerders, we willen graag een verhaal, een bon mot, een observatie, het Leven in een enkele penseelstreek. Bespaar ons toch de troosteloze notulen van het dagelijks leven als u niet echt kunt schrijven.” Aan het woord is De Schrijvende Rechter (DSR). En Gert-Jan Baan mocht het zich aantrekken. Hij schreef een ikje over familieruzies, qua pointe nog niet eens zo slecht: “Daar”, wijst ze, “daar woonden vroeger ook twee broers die hun hele leven met elkaar overhoop hebben gelegen. Ze zijn niet eens op elkaars begrafenis geweest.”
“Dit ego-ruftje had zich ongetwijfeld soepel vermengd tussen de schraap- en kuchgeluiden. Eindoordeel: 3 (zegge: drie)”
Ook Peter Laarakker, voor het eerst naar een concert met zijn zoon, kon het er mee doen. Zijn ikje eindigde als volgt: ” Tussen de delen door (…) worden alle ingehouden kriebels met veel kabaal losgehoest. “Als ze dan toch zo’n herrie maken, kunnen ze net zo goed klappen”, is het droge commentaar van mijn zoon.” Voor Peter had DSR nog een extra woordje over: “Dit ego-ruftje had zich ongetwijfeld soepel vermengd tussen de schraap- en kuchgeluiden. Eindoordeel: 3 (zegge: drie)”
Lees verder “We willen het Leven in een enkele penseelstreek (58)”
Ik neem mijn lolbroek mee (57)
Steve Jobs, Kofi Annan, Wim Dik, die vent van de rookworsten, Boutros Ghali, Hans Weijers, Morris Tabaksblat, Rijkman Groenink, Eric Schmidt, Marc Zuckerberg, Prins Bernhard, Warren Buffett, Jan Timmer, Cor Herkstroter … met geen van deze giganten heeft Apiedapie ooit in een lift in New York een samenspraakje gehad. Maar De Schrijvende Rechter (DSR) die dit rijtje bij elkaar raadde, was wel erg warm. We zullen het nooit weten en het is lekker belangrijk.
Lezers van de NRC leven zich dagelijks uit op een lezersanekdote, het zogenaamde “ikje”. De reacties van de mensen uit het land staan hier, aangeleverd door de Apiedapie Community van ex-NRC-reactanten, ex-Volkskrantbloggers en ex weten wij veels. Door middel van dit intro starten we vandaag de nieuwe ikjesweek en kijken terug naar hoe het vorige week was. We kijken ook naar de nieuwe verhalen die hier – exclusief op deze site – gepubliceerd werden door onze eigen schrijvers van het Apiedapie Schrijverscollectief.
Zittend koken is heel moeilijk (56)
Lezers en ambtenaren van de NRC leven zich dagelijks uit op een klein hoekje van de achterpagina, waar ruimte is gereserveerd voor een lezersanekdote, het zogenaamde “ikje”. Reacties staan hier, aangeleverd door de Apiedapie Community van ex-NRC-reactanten, ex-Volkskrantbloggers en ex weten wij veels. Door middel van dit intro starten we vandaag de nieuwe ikjesweek en kijken terug naar hoe het vorige week was. We kijken ook naar de nieuwe verhalen die hier – exclusief op deze site – gepubliceerd werden door onze eigen schrijvers. We zeggen dit maar even voor de jury en lezers van de Verkiezing van Blogger des Vaderlands, waarvoor Apiedapie vorige week genomineerd is.
Traditiegetrouw benutten de would be schrijvers het ikjesplatform ook vorige week weer om 80-jarige kennissen of dementerende ouders voor aap te zetten. Het ergste was een ikje van Rob Lijesen die op zijn uitleg over de #jesuisCharlie-gebeurtenissen in Parijs van zijn niet-begrijpende ouwe moer gewoon de vriendelijke vraag “Stuur je me een kaartje uit Parijs?” te horen kreeg. Mag. Kan. Maar dat stuur je toch niet naar de krant, Rob?
Pixum, da’s niet nixum
Nou, vandaag was het dan zover. Het postpakket lag in de bus. Een grote kartonnen doos die rammelde als je er zachtjes aan schudde. Gauw openmaken, met de jas nog aan. Met een goede schaar viel dat alles mee. En de inhoud van het pak stelde me op mijn gemak.
Allereerst dat waar het allemaal om begonnen was: een prachtige reproduktie van een mooie eigengeschoten koeienfoto, op canvas, met een heleboel nietjes vastgeniet op een stuk hout. En 
net als bij de Ikea een plastic zakje erbij met nog meer stukjes hout en een gebruiksaanwijzing (voor het spannen, mocht dat ooit eens nodig zijn). Het is nu dus net een echt schilderij, kan zo naar het museum.
Als je het rechtop tegen de koffiekan op het aanrecht zet en je je voorstelt dat een suppoost sist: “Niet te dichtbij!”
Da’s toch een mooi moment hoor, als je het rechtop tegen de koffiekan op het aanrecht zet, een stapje terug en dan naar voren doet, en je je voorstelt dat een suppoost sist: “Niet te dichtbij!”
Alles is vergeven (55)
“#JesuisDSR” Met deze reactie kroop De Schrijvende Rechter (op nevenstaande foto linksonder) zich weer een weg terug op de site. Heb je weleens: je bent boos op iemand, maar dan zegt die zoiets grappigs dat je het niet kunt helpen dat je in de lach schiet. En dan is het weer over, tenminste als je een goed mens bent.
Gaan konijnen ook naar de hemel? (54)
“DSR was negen jaar. Konijn dood. Vader zoekt een schoenendoos, samen graven ze een grafje, DSR’s houten speelgoedzwaard dient als een eenvoudig kruis. Na een ogenblikje stilte maken we aanstalten om naar weer binnen te gaan. DSR heeft het er wel een beetje moeilijk mee. Hij kijkt op naar Vader en vraagt: “Gaan konijnen ook naar de hemel?” “Nee, natuurlijk niet!” zegt Vader en hij opent hoofdschuddend de deur. Duidelijke, wijze lessen – dank u, Vader!” En zo is het.
Konijnen gaan niet naar de hemel. En terroristen ook niet. Over dat laatste was de wereld het vorige week eens, of ze nou #Charlie heetten of niet. We stonden vorige week allemaal stil bij het begin van de Derde Wereldoorlog in Parijs, en dat was best goed. Daar moet je aandacht aan besteden. Die wordt namelijk heel vervelend. Maar er gebeurde meer.
Happy Anniversary en wat statistieken van de laatste vier jaar
Nou attent hoor. Deze “trophy” kreeg ik zojuist van WordPress. Ben blijkbaar precies vier (schrijve: 4) jaar bezig hier. Op de kop af vandaag. En daar zijn ze blij mee. Ik ook natuurlijk. En jullie?
Ik weet nu dat ik in totaal 285 verhalen heb geplaatst, in 37 categorieën, met 1.141 tags. Dat heeft niet minder dan 17.139 
reacties opgeleverd, tegenwoordig rond de 1.300 reacties per maand. Ook nog in totaal 34.875 eruitgefilterde spamreacties (waaronder heel veel van Nike sports wear, zucht). Nou hup maar een keer. Koop Nike! (maar Asics is beter)
Lees verder “Happy Anniversary en wat statistieken van de laatste vier jaar”
Bas van Vuren, aangenaam 