Tag: weekoverzicht

Ik ben blij dat ik bijna dood ga (120)

Creative Commons Attribution-Share Alike 2.0 Generic license Brett L.
Creative Commons Attribution-Share Alike 2.0 Generic license Brett L.

NRC’s-ikjesgrossier Mieke Kerkhof maakt de laatste tijd niets meer mee in haar spreekkamer. Haar patiënten laten het wel uit hun hoofd om ook maar iets te zeggen dat ze later in de krant zouden kunnen teruglezen en houden de kaken stijf op elkaar. Mieke neemt dus sinds kort haar toevlucht tot haar familie en kennissen. Vorige week was haar 88-jarige vader aan de beurt. Ongegeneerd doet ze verslag van diens intieme verjaardagspartijtje met zijn handjevol overgebleven tachtigplussende vrienden. Die visite is niet gek, ze kennen Miekes reputatie en ze zeggen niets totdat ze in de keuken is. Maar helaas, ook vandaar blijkt het mens de boel haarfijn te beluisteren.  “Ik ben blij dat ik bijna dood ga”, hoort ze haar oude tante zeggen naar aanleiding van ISIS, de vluchtelingen en nog zo wat wereldleed. En hopla, diezelfde avond ligt het ikje alweer in het NRC-bakkie en twee dagen later staat het in de krant. Je moet het maar willen.  Lees verder “Ik ben blij dat ik bijna dood ga (120)”

Het kan elke week de laatste zijn (119)

Geen peil
Geen peil nee

Het referendum overschaduwde vorige week alles: het nakende jubileum van de wekelijkse weekoverzichten, de ikjes, de doodsstrijd van de Kunstrubriek, de werderopstanding van de Grafschriften, en al het andere dat het toeven hier zo de moeite waard maakt.  Lees verder “Het kan elke week de laatste zijn (119)”

Met een gecompliceerde voetbreuk naar de Action (118)

160404action
Voor al uw wasmiddelen, knutselartikelen, schoolspullen, tuinartikelen, printpapier, verfkwasten, schuurpapier en natuurlijk de groene aanslagreiniger

De ikjes lijken hun langste tijd te hebben gehad. Het is niet de vraag of maar wanneer. Wanneer wat? Wanneer de redaktie van de NRC tot het inzicht komt dat lezers vandaag de dag niet meer opgewonden raken van het publiceren van hun pennenvruchtjes op de achterpagina van een krant. Net zoals de VPRO-kinderen geen stukjes meer instuurden voor de achterpagina van de VPRO-gids en de rubriek Achterwerk dus werd opgeheven, zo gaat dat ook met de ikjesrubriek gebeuren. Mensen zien het verschil niet tussen jezelf publiceren op je eigen Instagram, Facebook of Youtube kanaal of in een door vakmensen beheerd medium. Gelet op de gemiddelde leeftijd van de NRC-lezer kan het nog wel een paar decennia duren voordat dit inzicht echt algemeen indaalt. Het dreigt een “lange, pijnlijke doodstrijd” te worden, volgens onze eigen reageerster en sociaal- mediakanon Luvienna. Anderzijds, ze storen me niet hoor, die ikjes, vind ik dan weer, ze gaan nogal eens ergens over en vormen vooral voor de expat mooie ankerpuntjes met het moederland. Lees verder “Met een gecompliceerde voetbreuk naar de Action (118)”

Pasen 2016: probeer aardig te zijn (117)

Photo: (c) 2016 A. Paulson
Photo: (c) 2016 A. Paulson

“Ik ben benieuwd hoe deze paasweek vol Bach met hoofd vol bloed en wonden zal gaan lopen” zei onze reageerster Klare taal vorige week. “Ik ga in elk geval chocolade eieren verstoppen voor de kleinkinderen.” Waarop Indra nog onschuldig grapte dat haar knullen de eier-verstop-leeftijd inmiddels ontgroeid zijn, ” … dus verstop ik chocolade eieren in mijn eigen holle kies met allerlei uitbreidingsverschijnselen tot gevolg.” Lees verder “Pasen 2016: probeer aardig te zijn (117)”

Ik hijs me op een kruk en kan mijn ei kwijt (116)

Photo: A. Paulson
Photo: A. Paulson

Het valt niet mee om een rustig evenwicht te vinden, zo ontzettend veel nieuws en informatie komt er op ons af. Zelfs  als je probeert je er voor af te sluiten, dan komt het via een omweg wel weer bij je binnen. Volgens onze lieve reageerster Indra, van wie deze overpeinzing afkomstig is, is het voordeel van “deze fijne kroeg (…) dat hij ‘s nachts ook open is en ook al slaapt de kroegbaas, ik hijs me toch even op een kruk en kan m’n ei kwijt.” En zo is het. Heb jij ook last van informatiestress? Lees dan alleen deze site. Hijs je alleen hier op de kruk. Lees één keer per week dit weekoverzicht. Het wordt elke maandagmiddag om 13:00 uur gepubliceerd, ook al zo’n rustig idee. Hier staat alles wat je moet weten van de vorige week en alles wat je nodig hebt voor de komende week. Doe dit een paar maanden lang en je gaat daar helemaal van opknappen. Ga je zien! Lees verder “Ik hijs me op een kruk en kan mijn ei kwijt (116)”

Een heerlijke lenteweek vol verrassingen (115)

Hier kan uw onderschrift staan
A mallard duck loses his balance on the ice and is sent sliding across the surface of a frozen pond in Dortmund, Germany, Picture: UDO SCHLOTTMANN / CATERS NEWS

“Ik hoop dat het een heerlijke lenteweek wordt vol verrassingen”, verzuchtte onze reageerster Klare taal een week geleden en verhip, het werd een heerlijke lenteweek vol verrassingen. Boeken, politici, televisieprogramma’s, grafschriften en de toestand in de wereld werden besproken, Vele andere onderwerpen kwamen ook aan de orde, niet te vergeten de kunst van onze kunstpaus Heer Rozenwater. En als klap op de vuurpijl was er de primeur van het “Anders in Wonderland” Facebookboek in wording; een wordingsproces dat we van nabij mogen meemaken via intieme inkijkjes in het atelier van Anders Paulson. Lees verder “Een heerlijke lenteweek vol verrassingen (115)”

Ik wil zorgeloos kunnen slapen (114)

160307bertiemist2016-001
Beetje mistig, Bertie https://bertjens.wordpress.com/2016/03/04/beetje-mistig/

Liken (of “leuk vinden” zoals de Nederlanders zeggen) is minder onschuldig dan het lijkt. Het kan tot ernstige stress aanleiding geven, en zelfs tot ruzies. Weten we het nog? Hoe de duimpjes en bijbehorende Duimpjesbokaal hier

geen duimpje

moesten worden opgeheven? Nou dan! *huiver icoontje* Het leek een tijd goed te gaan, maar nu komt onze nieuwe reageerster Bertie weer in de problemen. “Nog éénmaal over het gelike” schreef ze vorige week, “daarna zal ik niet meer zeuren. De functie doet nu helemaal niets meer, ook niet onder de intro en de sterren zijn verdwenen. Nu probeer ik het niet meer, ik wil zorgeloos kunnen slapen.”

Lees verder “Ik wil zorgeloos kunnen slapen (114)”

Het is vandaag 1 maart (113)

Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported license. JesicaLR
Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported license. JesicaLR

Laat je toch niets wijsmaken. Geloof je soms ook nog dat de wereld plat is? Dat “schrikkelseconden” echt bestaan? Van die deeltjes die op elkaar afvliegen, ergens in een tunnel onder de grond, en dan ontploffen? En dat als je er maar genoeg hebt, je een hele schrikkeldag hebt? Dat heet wetenschap, ja. Maar wel van de bètas en die bedotten ons – alfas en gammas – al eeuwenlang. Vroeger herkende je ze aan de lange baard en de wijde mantel, als ze van dorp tot dorp trokken – en wat meurden ze zeg! – maar nu zitten ze hun onzin vanachter computers en bij De Wereld Draait Door tegen van bewondering flauwvallende presentatoren en tafeldames te debiteren. Het is vandaag géén, ik herhaal géén, “29 februari”.  Het is gewoon net als vorig jaar om deze tijd 1 maart.  Lees verder “Het is vandaag 1 maart (113)”

Schijtbekreiger op kalenderblaadje gevonden (109)

160201schijtbekreiger
Schijtbekreiger – Kalenderblaadje November 1904 – Theo van Hoytema

De schijtbekreiger blijkt echt te bestaan. Nee, ik kende het goede beest ook niet, hoewel ik qua vogelkennis niet voor de baardmannetjes onderdoe, vooral niet voor die ene die ook kan dichten. Voormelde reiger hangt ergens in een museum, op een kalenderblaadje uit 1904, en werd getekend door Theo van Hoytema. Het is nog een mooi beestje ook. Van die dingen leer je op dit blog van de reageerders, in dit geval van de erudiete Pawi. De reageerders maken hier een kleine 10% uit van de lezers en we zijn keiblij met ze. Want ze reageren.  In het onderstaande volgt weer het gebruikelijke weekoverzicht van alles wat er hier wel en niet is gebeurd.  Lees verder “Schijtbekreiger op kalenderblaadje gevonden (109)”

Al dat zand, hoeveel zou het wegen? (108)

Kareltje - photo (c) Plopje 2016
Kareltje – photo (c) Plopje 2016

Ik leg mijn hoofdje neer
mijn lokken doen mij zeer
mijn ogen luiken neer
ademen gaat niet meer. 

Nou, lekker hoor, wat een pret op het blog. En dit droeve vers van Klare taal was nog lang niet alles. Plopje – ja hij weer – plaatste een stuk of twintig grafschriften, verspreid over de site.

Zoals deze:

Hier ligt ons Plopje dood te lijken
nog doder dan een steen
en liever geen geween
want dan begint hij weer te zeiken Lees verder “Al dat zand, hoeveel zou het wegen? (108)”