Een vlek om weg te poetsen (404)

Over ikjes en viltjes en de hele rataplan

Vrolijk. Vreemdgaan. Verlaten. Lichtgewicht. Smaak. Poef. Maak er maar chocola van. Vrolijk vreemdgaan met een verlaten lichtgewicht met smaak op de poef? Mag. Kan. Kan ik me iets bij voorstellen. Maar het zijn dus zes titels van evenzovele ikjes uit de NRC van vorige week. In dit artikel bespreek ik de oordelen en commentaren van het ikjespanel en losse aanlopers. Ga maar gauw lezen. Je zult er geen spijt van krijgen.

Lees verder “Een vlek om weg te poetsen (404)”

Het leven is geen lolletje (403)

Over ikjes, no brainers en low hanging fruit

Een knie afzagen. Je aan een juk ontworstelen. Zoemen. Geboren en getogen worden in de aller-aller-treurigste plek van heel Nederland. Wenkbrauwen op omas gezicht tekenen. In je Messenger kijken. En naar voren rennen om een daverend applaus in ontvangst te nemen. Die dingen kun je allemaal meemaken in ikjesland, dat landje dat bij elkaar geschreven wordt door de lezers van de NRC en door het ikjespanel alhier. Hoogte- en dieptepunten van de week verschijnen elke maandagochtend op dit blog. En in de reacties komen de nieuwe ikjes en de nieuwe hoogte- en dieptepunten. Die dan weer volgende week maandag worden samengevat. In de war? Niet meer als je dit blog hebt gelezen. Begin maar gauw!

Lees verder “Het leven is geen lolletje (403)”

Ouwe kranten en mandarijnenschillen (402)

Over ikjes en soepballetjes in blik

Een stapeltje ouwe kranten dat op de rand van de keukentafel ligt te meuren. Een superarrogante sollicitant die zelf opzout. Een oma zonder toekomst. Een vrouw die beter kan koken dan haar bejaarde man. Een chatbot die een achterlijk gebakkie speelt, te stom om uit zijn toetsen te kijken. En een buitenlandse vakkenvuller die onheus wordt bejegend door een klant.

Daar ging het allemaal om in ikjesland. Dat denkbeeldige land dat wordt bevolkt door NRC-lezers en NRC-lezeressen en alles dat daartussen zit. Schrijven kunnen ze allemaal. Niet als de beste, maar het is meestal wel te pruimen en och, het houdt ons van de straat. Zo gezellig is het daar niet meer vandaag de dag met al die moorden en ongelukken en zo.

Lees hier wat het ikjespanel van de ikjes van vorige week vond, verbaas je en geef zelf ook een reactie. Kan zonder je in te schrijven, gewoon reactieveldje invullen en hopla klaar. Vind ik leuk, jij vindt het leuk en er zijn leuke prijzen mee te winnen.

Lees verder “Ouwe kranten en mandarijnenschillen (402)”

Hartstochtelijk zoemen (401)

Over ikjes en verder niks

Zonder. Asociaal. Kraanvogels. Amateur-barista. Schapenvacht. Tsaar. Daar gingen de ikjes van vorige week over, althans qua titels dan.

Lees verder “Hartstochtelijk zoemen (401)”

Niet weer muisjes (400)

Over ikjes niet over bierviltjes

Quinten had het gezellig. Joris had honger. Margreet aarzelt. Pim loopt van huis weg. Yvonne zit in de trein. En Magda loopt door Artis. Het was de week van het rode koffertje en van de sloppenwijk van Gorinchem. Het was met andere woorden een bizarre week in ikjesland. Wat een avonturen. Wat een rare verhaaltjes. Wat een raadsels. Lees er hier alles over in het enige echte ikjesbespreekblog van Nederland. De 400e aflevering gaat nu beginnen. Waar? Hieronder. Felicitaties voor de mijlpaal mogen best, worden gewaardeerd, maar hoeven niet perse. Breng in plaats daarvan een bloemetje bij de buurvrouw. Knip een lok van je haar. Geef een koe een aai. Doe iets leuks voor een medemens of een dier. Dat hebben we nodig nog net voordat de bom valt.

Lees verder “Niet weer muisjes (400)”

Een lekkere klodder slappe mosterd (399)

Over ikjes en de lekkerste kaas van Nederland

Een schip. Gezelligheid. Verwarring. Een dekbedovertrek. Andijvie. Een geslacht varken. Daar leek het over te gaan in de ikjes van vorige week. Maar dat was dus niet zo. Of niet helemaal. Waar het dan wel over ging? Lees het hieronder en verbaas je. Doe lekker mee via het reactieveld. Draag jouw ikje aan, jouw reactie, jouw oordeel. Voor je het weet sta je in de krant of leuker nog: in het intro van volgende week.

„Alles word duidelijk uitgelegt.”

Dat schip? Dat was een hulpmiddeltje voor de d’s en de t’s. Volgens Dorothée Albers heet dat ezelsbruggetje tegenwoordig ’t Exkofschip. Wij zeiden vroeger ginnegappend ook wel fokschaap. Maar de lol is er dus wel van af. Wat is een exschip? Een wrak op de zeebodem? Laat staan een exfokschaap. Schaap na een genderoperatie? Veel vragen. Weinig antwoorden. Feit is dat Dorothée daar niet mee zat en vrolijk het vak “Taal: basisvaardigheden” aan eerstejaarsstudenten van de Hogeschool doceerde. Halverwege checkt ze of de klas haar nog kan volgen. Eén student complimenteert haar: „Alles word duidelijk uitgelegt.”

Lees verder “Een lekkere klodder slappe mosterd (399)”

Een klein knaagdiertje in de oven (398)

Over ikjes en alle boeken van John Irving

Een snee. As. Hoop. Gas. Een parkje. En een deurbel. Daar ging het over vorige week in ikjesland. Lezers van de NRC vulden de ikjesrubriek weer met waargebeurde of zelfverzonnen verhalen. Het ikjespanel beoordeelde ze streng en vakkundig. Dit waren de bevindingen.

De lengte, de dikte, de vorm en de precieze plaats van de snee

Die snee? Daar zaten wij niet mee. Die zat tussen de neus en de lippen van Frans Weijzen. De man lag in het ziekenhuis en er was een chirurg precies op die plaats een kwaadaardige plek aan het verwijderen. En daar had hij of zij een snee voor nodig. Frans lag onder plaatselijke verdoving mee te luisteren naar het overleg van de operatiemannen en -vrouwen over de lengte, de dikte, de vorm en de precieze plaats van de snee. Toen het te lang ging duren riep Frans jolig vanonder het operatielakentje: “Nu u het niet eens kunt worden, lijkt het me goed u erop te wijzen, dat hier een advocaat ligt, die u bij een verkeerde snee per ommegaande aansprakelijk zal stellen.” De chirurg was niet op zijn of haar mondje gevallen en antwoordde onmiddellijk: „U vergeet dat ik hier een heel scherp mes in mijn handen heb.” Lachen in die operatiekamers in Nederland!

Lees verder “Een klein knaagdiertje in de oven (398)”

Gekreun uit de kist (397)

Over ikjes en collectes

Collecteren. Vliegen. Bellen. Zien. Snoepen. Zitten. De NRC-lezers hadden het er vorige week maar druk mee. Gelukkig konden ze het van zich afschrijven via de ikjesrubriek. En hier op dit ikjes- en verhalenblog werden de ikjes weer vakkundig en meedogenloos beoordeeld door het vaste ikjespanel. Lees maar gauw of jouw ikje of jouw reactie of jouw watdanook erbij staat. Het zou zomaar eens kunnen. Misschien heb je wel een zwaarverguld lepeltje gewonnen. De ikjes van deze week en de reacties daar dan weer op verschijnen dagelijks vers in het commentaarveld. Moeilijk? Welnee, je went er zo aan.

Maar eerst een opmerking over de titel. Een titel die jou wellicht naar dit blog heeft gelokt. “Gekreun uit de kist” op een dag als deze doet al gauw denken aan de begrafenis van de Queen en vooral aan de smakeloze grapjes van de voorheen zo grappige talkshow host, A.L. Hij is volledig de weg kwijt; hij en zijn vers aangesteld schrijverscollectief. Die selectie uit het toch in Nederland ruim voorradige schrijverstalent had wel iets zorgvuldiger gekund.

Maar goed, de titel van dit blog heeft daar niks mee te maken, was allang bekend en slaat op een apart zinnetje uit een ikje over een vliegreis. “Kist” als in “vliegtuig” dus. That’s all. Leg ik zo meteen verder uit.

Lees verder “Gekreun uit de kist (397)”

Nu gaat alles wapperen (396)

Over ikjes, een kapotte laptop en Tobi Lodiers

Je lief is aangereden door een auto. De moederkoek van je ongeboren kind heeft losgelaten. Je moeder van 90 weet de naam van haar nieuwe vriendin niet. Je komt je ex-leerling tegen met wie je intensief contact had, maar nu groet hij je nauwelijks. Je laptop is stuk. Je zit op een bankje een spelletje op je telefoon te spelen en je hoort twee vrouwen praten.

Elke dag verse oordelen en meningen

Het zal je allemaal maar gebeuren, zeg. Maar als je in ikjesland woont, dat land van NRC-lezers die hun dagelijkse belevenissen van zich afschrijven, dan valt het mee. Dan sta je in de krant! En dan wordt je ikje hier besproken door het ikjespanel. Of je nou al kei-oud bent of pas 13. Hier in dit blog hebben we het over de ikjes van vorige week. In de reacties komen de verse ikjes van deze week. Elke dag vers. Elke dag nieuwe oordelen en meningen. Doe ook mee! Wat vind jij bijvoorbeeld van het ikje van vandaag? Laat het ons weten via het reactieveld.

Lees verder “Nu gaat alles wapperen (396)”

Een potloodventer zonder jas (395)

Over ikjes op het naakstrand en in de duinen

Jan Willem die van zijn sokken wordt gereden door drie dametjes op de fiets ergens in de duinen. Petra die een handgeschreven pamfletje over kernenergie vindt in een ouwe archiefdoos. Sandra die iets heel bijzonders hoort aan de balie van de bibliotheek. Vincent die een politieagent en twee kleine meisjes een radslag ziet maken. Anja die op het naaktstrand ineens een schuchter mannetje uit de duinen ziet komen. Was het Jan Willem? Hij vraagt om seks, dus dat zal wel niet. En Margreet die een auto ziet die helegaar volautomatisch zelf een raampje kan openen.

Die dingen, mensen, die dingen gebeurden er allemaal vorige week in ikjesland. Het land waarin NRC-lezers hun bloedstollende avonturen en daverende dijenkletsers met de rest van het land delen. Ook met hen die geen abonnement hebben, want ja, die ikjes benne hier te lezen, elke dag vers, en daarnaast ook nogeens via de Twitterkanalen van Bram en Bas. Opdat die ikjes maar meer lezers naar die fijne krant trekken. En wij, Bram en Bas, daar ooit eens een leuke eindejaarsbonus of een nieuwjaarskaart voor in de bus krijgen. Niet dat we het daarvoor doen. Maar nu spreek ik voor mezelf.

Lees verder “Een potloodventer zonder jas (395)”