Categorie: Rijmpjes en Versjes
Valentijnsversje
In ons restaurant in het Franse stadje
at mijn tafelgenoot worst met een patatje.
Om ons heen was het Sint Valentijnsfeest.
Nooit was het lokaal zo romantisch geweest.
Ik at mijn foie gras met heel veel zin.
De Sint-Jacobsschelpen gleden er zachtjes in.
Ik bestelde een karafje rode Bordeaux
maar ook zijn cola met een rietje stond er zo.
“Je t’aime”, stond er op de servetjes.
Nee, niet snuiten, dat is niet netjes!
Toen de koffie met het koekje werd geserveerd
vroeg hij zacht “Pa, wat doen wij nou verkeerd?
Mama houdt toch ook van lekker eten?
Waarom is ze ons alletwee vergeten?”
“Jongen”, zei ik met doffe stem
“Je moeder is veel gelukkiger met hem.”
Gedicht op aanvraag van Plopje, zie drasties. De prozaversie staat hier. Engels? Hebben we ook: Valentine Dinner.
Ik houd niet van de nacht
Ik houd niet van de nacht
Er is niemand die op me wacht
Mijn nare dromen verzacht
Om mijn snurken lacht
Ik knijp de ogen dicht
Uit alle macht.
Op de dood van mijn konein
Ik hield toch al niet van konijnen
ze zitten met hun snuffertjes te chagrijnen.
Gaan nooit er eens lijnen
vreten het liefst je gordijnen
van mij mogen ze allemaal verdwijnen.
Konijn, ik zie je ’t liefste in de grond
waar je ooit je worteltjes vond.
Kijk maar uit de konijnenhemel op ons neer
jij huppelt echt nooit meer.
(en nu gaan we verder in het Duits)
Ach Du komisches Tier
hör mal zu, es ist vorüber hier.
Du bist jetzt ein KO
NEIN.
Eerder stond dit treurig vers al eens als reactie op drasties. Pas teruggevonden, hopelijk nog op tijd om opgenomen te
worden in de binnenkort te verschijnen verzamelbundel “Hard voor de Natuur”.
Illustratie: skelet van vrouwelijk konijn. Met dank aan de Plattelandsvereniging Hei, Heg & Hoogeind te Leende. Zij houden wel van konijnen kennelijk. Mag!
Inktvissen zijn vieze glibberbeesten
Inktvissen zijn vieze glibberbeesten
slechts goed voor bruiloften en feesten
als ze goed verhit en gewenteld in de frituur
in ringen worden opgediend na elf uur.
Eerder verschenen op drasties, uit de bundel Hard voor de Natuur (voorpublicatie) ©2010 Apiedapie, het inspirerende plaatje zoals zo vaak weer van multitalent ramirezi
Kleine egeltjes
Ik houd niet van egeltjes
werp ze om als kleine kegeltjes
gooi een strike of een spare
dan houden ze op met hun geblèr.
Eerder verschenen op drasties, uit de bundel “Hard voor de Natuur”, ©2010 Apiedapie, voorpublicatie
Wist je het al van mevrouw van der Pol?
Wist je het al van mevrouw van der Pol
Die kreeg het gisteren in haar bol
Mevrouw’s gemoed schoot vol
Ze sloeg, ze sloeg, ze sloeg verdorie op hol.
Mw. Van der Pol trok haar mantel aan
En is toen naar buiten gegaan
Daar scheen een halfje maan
Toch is zij niet blijven staan.
Mw. Van de Pol begon te lopen
Klom over heuvels en hopen
Is zelfs door een klein tunneltje gekropen
Totdat ze eindelijk haar nieuwe tasje kon kopen.
Gemaakt voor Barbara Jansma, in het kader van haar beppe maaike’s ondraaglijke vertellingen. Haar illustratie was de inspiratie. Dat tasje is mevrouw van de Pol’s oude tasje. dus dan begrijp je het wel. Zou ik ook van op hol slaan. Als ik een mevrouw met een tasje was.
Liever nog werd ik door de pastoor bemind
Ik hou niet van pastinaken
daar mag je van mij de haard mee aanmaken
Het zijn ouwerwetse vieze zaken
die kant noch wal raken
en waar ik en velen met mij van braken.
Nee, doe mij maar een arepel
die lust ik dus wel.
Aardappels zo kruimig en puur
met een beetje jus, je proeft de natuur
en ze zijn ook helemaal niet duur.
(zo’n pastenaakje smaakt mij niet zoet maar zuur)
Aardappels eet ik het liefst als puree
maar gebakken daar zit ik ook niet mee.
Dus gaat u vandaag nog kokkerellen
u kunt ze op aardappels.nl bestellen.
En die pastoor dan?
Oh ja.
Nee, echt, liever nog werd ik door de pastoor bemind
dan mijn bordje pastinaken leeg te eten als kind.
Eerder verschenen op drasties, en opgenomen in mijn bundel “Hard voor de Natuur” ©2010 Apiedapie, voorpublicatie.
Ja, dit zijn bekentenissen, lieve mensen, op dit blog. Maar het is zo. Ik houd er echt niet van.
Rotspinnen
Ik hou niet van spinnen
niet buiten en zeker niet binnen
ze terroriseren hele gezinnen.
kruipen in je goed en in je linnen
ik kan ze niet beminnen
helemaal niets met ze beginnen
kon ik maar iets op websites verzinnen.
Dan was dit een apart versje geworden.
Nu gaat het wel.
Rotspinnen.
Eerder ergens op drasties. Opgenomen in mijn bundel “Hard voor de Natuur”, ©2010 Apiedapie (voorpublicatie).
Je wordt bedankt, paus
Uwe Heiligheid, ik schrijf u dit mailtje
Ik las het mag van U nou
Ik heb een klacht en geen kleintje
’t is van dat rubber dat ik niet hou.
’t Rubber, je hebt het soms nodig
Want je wilt ook weleens wat.
Maar na heel erg veel jaren
Ben ik het nu meer dan zat.
Pausje, zeg mij nu eens eerlijk
Heb jij dat gedogen bedacht?
Ben jij dus degene die daarmee
Mijn hardheid voorgoed verzacht?
Dankzij die toestemming van jou
Moet hij weer uit het pak
Moet ik weer zwoegen en zweten
Want hij zit altijd te strak.
Spontaan beminnen, vergeet het
Waar ligt het pakje nou weer?
Rol nu maar af, wel voorzichtig
Anders dan doet het zo’n zeer.
Pausje, je moest zelf eens weten
Wat een ellende het is.
Weet jij dat door dat gefrutsel
Vrijen net werruken is?
Duurt het iets langer dan anders
Dan schuurt hij droog en hij scheurt
Ik snap in deze tijd echt niet
Waarom dat telkens gebeurt.
Banden die niet meer verslijten
Shuttles vliegen naar Mars
Maar wil je lekker tekeer gaan
Dan zit dat rubber je dwars.
Als het dan toch eens succes heeft
Zowaar tot beider genot
Dan blijft hij weleens daar achter
Diep weggezakt. OMG!
Pausie, je zult toch beseffen
Dat dit vernederend is.
Liefde bedrijven wordt toch zo
een trieste droe-hoe-fenis?
Ik heb nog liever een druipneus
Dan dat ik ooit nog verkeer
In de beknelling van ’t rubber
Ik wil nu vrij op en neer.
Lief pausie, tot zover mijn email
Ik hit nu bijna op send.
Probeer maar eens uit en weet dat
je daarvoor nooit te oud bent.
Bas van Vuren, aangenaam 